​ഇന്ന് എന്റെ ചിന്തയിൽ: മറ്റുള്ളവരെ അളക്കുന്നതിന് മുൻപ് നമ്മൾ നമ്മളിലേക്ക് നോക്കാറുണ്ടോ?

 

​നമ്മുടെയൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ ദിവസവും എത്രയോ മനുഷ്യരെ നമ്മൾ കാണുന്നു. അതിൽ ചിലരുമായുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ വലിയ ചിന്തകൾക്ക് വഴിമാറാറുണ്ട്. ഇന്ന് എന്റെ ജോലിസ്ഥലത്ത് നടന്ന ഒരു ചെറിയ സംഭവമാണ് ഈ കുറിപ്പിന് ആധാരം

​ഇന്ന് കടയിൽ പതിവുപോലെ ജോലികൾ നടക്കുകയാണ്. എന്റെ മുതലാളി കയ്യിൽ ഒരു സ്വർണ്ണവള ധരിക്കാറുണ്ട്. അപ്പോഴാണ് അവിടെയൊരു വ്യക്തി വരുന്നത്. മുതലാളിയുടെ കയ്യിലെ വള കണ്ട് അയാൾ ചോദിച്ചു: "ഇതെന്താണ് കയ്യിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്?" സ്വർണ്ണവളയാണെന്ന് മറുപടി കിട്ടിയതും പുള്ളിക്കാരൻ അടുത്ത ചോദ്യവുമായെത്തി: "ഇത് ഹറാം (നിഷിദ്ധം) അല്ലേ?"

​മുതലാളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "നിനക്കൊന്നും ഇപ്പോഴും നേരം വെളുത്തിട്ടില്ലേ?"

ഇതുകേട്ട് നിന്ന എനിക്ക് വെറുതെ ഇരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ഞാൻ ആ വന്നയാളോട് ചോദിച്ചു: "അങ്ങനെയെങ്കിൽ എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ ഹറാം ആയിട്ടുണ്ട്? സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഹറാം അല്ലേ? അതിൽ പെൺകുട്ടികളുടെ ഡാൻസും മറ്റു റീലുകളുമൊക്കെ വരുന്നുണ്ടല്ലോ, അതൊക്കെ കാണുന്നില്ലേ?"

​അതിന് അയാൾ നൽകിയ മറുപടി രസകരമായിരുന്നു: "ഞാൻ സോഷ്യൽ മീഡിയ വാർത്തകൾ കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്!"

​തന്റെ ഭാഗം ന്യായീകരിക്കാൻ അയാൾ കണ്ടെത്തിയ വഴി അതായിരുന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞു: "സഹോദരാ, അതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെ വ്യക്തിപരമായ ഇഷ്ടങ്ങളാണ്. അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊടുക്കാം, പക്ഷേ എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞ് മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ ഇടപെടുന്നത് ശരിയല്ല." ഒടുവിൽ പുള്ളിക്കാരൻ അവിടെനിന്ന് പോയി.

​സ്വന്തം കണ്ണിലെ കോലെടുക്കാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണിലെ കരട് തിരയുന്നവർ

അയാൾ പോയതിനുശേഷം ഞാൻ മുതലാളിയോട് പറഞ്ഞു: "അവൻ അവിടെ നിന്ന് സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അത് ഹറാം അല്ലേ? അവന്റെ മുടി വെട്ടിയിരിക്കുന്ന സ്റ്റൈൽ, അത് ഹറാം അല്ലേ? അപ്പോൾ എല്ലാ കാര്യത്തിലും ഈ നിയമങ്ങൾ ബാധകമല്ലേ, സ്വർണ്ണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ മാത്രം നോക്കിയാൽ മതിയോ?"

​"എനിക്ക് എന്തും ആകാം, മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒന്നും ആയിക്കൂടാ" എന്ന ചിന്താഗതിയാണ് പലർക്കും. താൻ ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകൾക്ക് വാർത്ത കാണാനാണ്, അതാണ് ഇതാണ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് നൂറു ന്യായീകരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ വലിയ ഉപദേശികളാവുകയും ചെയ്യും.

​ആദ്യം നമ്മൾ നന്നാവുക, എന്നിട്ട് പോരെ ഉപദേശം

ഇത് തെറ്റുകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറയുന്നതല്ല. തെറ്റുകൾ തെറ്റുകൾ തന്നെയാണ്. പക്ഷേ, മറ്റൊരാളെ ഉപദേശിക്കാൻ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ് നമ്മൾ നമ്മളിലേക്ക് തന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കണം. നമ്മൾ പൂർണ്ണനാണോ? നമ്മുടെ ഭാഗത്ത് തെറ്റുകളില്ലേ?

മതവും ധാർമ്മികതയുമൊക്കെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ പകർത്താനാണ്, മറ്റുള്ളവരെ വിരൽ ചൂണ്ടി കാണിക്കാനും അവരെ വിചാരണ ചെയ്യാനുമല്ല. നിയമങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാണ്, അല്ലാതെ നമുക്ക് സൗകര്യമുള്ളത് മാത്രം പാലിച്ച് ബാക്കി മറ്റുള്ളവരുടെ തലയിൽ കെട്ടിവെക്കരുത്

ഇതാണ് ഇന്നത്തെ എന്റെ ചിന്ത. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ പങ്കുവെക്കുമല്ലോ.